.

.

หวัดดี ทุก ๆ คน ไม่เจอกันนานเลย แงๆ ๆ ๆ

แบบว่าไม่ค่อยมีเวลาว่าง ซักเท่าไหร่ + ไม่มีคอมเป็นของตัวเองซักที

มีเวลาว่างก้อ ไปนั่งจ้วงเกม = w = แหะ ๆ (นิดนึงน่ะ)

.

.

ก้อตอนนี้ชีวิต .. มีอะไรยุ่ง ๆให้ทำอยู่เยอะดีจิงๆ

ตอนนี้ก้อย้ายมาอยู่ที่ กรุงเทพ แล้ว...

ลงท้ายชีวิตหลังเอนท์ก้อมาอยู่ที่ ม. ธุรกิจฯ 5555+

ตอนแรก ว่าจะไป รังสิต ไป ๆ มา ๆ อยู่ ธุรกิจฯ ซะงั้น

.

.

วันนี้ก้อคงมาทักทาย โบกมือหย่อยๆ ให้โลกรู้ว่า... นังคลีโอมันยังอยู่

ไม่ได้ไปไหน

แต่ช่วงเวลา ที่มาอยุ่กทม.เนี่ย รู้สึกว่าตัวเองเจออะไรมาเยอะดีเหมือนกัน

วันที่ 5 สิงหาที่ผ่านมา ก้อได้ไปร่วมกิจกรรม ของ

ชมรม World CARP

(ออกเสียงดี ๆ เด๋วมันจะกลายเป็น WAR CARP ไป เรียกผิดไปหลายรอบแล้ว)

ได้ไปที่ บ้านคนพิการ บ้าน ราชาวดีชาย

ไปช่วยทำความสะอาด เช็ดถู

.

.

แล้วกลุ่ม เรา ดันเป็นกลุ่มที่....สุดแสนจะ...คนอื่น ๆ เค๊าทำความสะอาดโรงอาหารงี้

กลุ่มเรา ต้องไปทำในตึกที่มีน้อง ๆ นอนอยุ่

แบบว่า เห็นแล้วรับไม่ได้ ข้างในก้อเหมือนโรงพยาบาลเลย เหม็นฉี่มาก ๆ เหอ ๆ

แต่ก้อพยายามทำใจเข้าไปล่ะ....

แล้วก้อได้ไปเจอกับ ภาพภาพนึง

.

.

.

คลีโอได้เห็น คนคนนึง ซึ่ง พิการ ทั้งแขน แล้วก้อ ขา

แต่เค๊า พยายาม จะวาดภาพ ...

โดยใช้ ปากคาบ พู่กัน......

.

.

.

เห็นแล้ว.. สุดยอดมาก ๆ

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ทุกคนเห็นแล้วคิดว่า ไง ?

มีเพื่อนในกลุ่ม ถามด้วยความทึ้ง ว่า... " พี่วาดมากี่ปีแล้วครับ ? "

พี่เค๊าก้อตอบ โดยการเขียน " ฝึก มา 40 ปี "

แล้วเพื่อนในกลุ่มก้อ ถามต่อ " แล้ว ตอนนี่พี่ อายุเท่าไหร่ "

พี่เค๊าก้อตอบ กลับ " 35 ปี ....."

.

.

.

.

อ๊ะ ? !!! ยังไงเนี่ย = = '' งง แหะ ...

คิดว่า เค๊าคงพยายามมาหลาย สิบปีแล้วละ ..... ขอให้สุ้ ๆต่อไปนะคะ เอาใจช่วย T^T

.

.

แต่ที่แน่ ๆ ตอนนั้น กลับมีความคิดความคิดนึง แว๊บ ขึ้นมาในหัวว่า

.

.

ทำไมกันนะ คนเราที่ครบ 32 ส่วนเนี่ย ชอบที่จะยอมท้อถอยกับอะไร ๆ ในชีวิตง่าย ๆ

ทั้ง ๆ ที่ ยังไม่เคยลองพยายามดูอย่างเต็มที่

เลือกที่จะถอดใจ ไม่ทำต่อเพราะมันยาก ? มันลำบาก แล้วก้อเดินหันหลังให้มัน

ไม่ทำต่อ.... และก้อไม่ได้อะไรเลย ไม่ได้ในสิ่งที่หวังไว้.....

.

.

แต่ในทางกลับกัน ทั้ง ๆ ที่พี่เค๊าพิการ ทั้งแขน และขา จะไปไหนมาไหนก้อไม่ได้ ต้องอาศัยคนอื่นช่วย

กลับเลือกที่จะสู้ และ พยายามทำในสิ่งที่ตัวเองรักได้......

และก้อได้ในสิ่งที่เค๊าต้องการมาในที่สุด

ถึงเราจะมองว่า มันก้อแค่นั้น แต่ตัวเค๊า ที่รู้ว่า เค๊าได้พยายามทำอย่างเต็มที่แล้ว

ถึงจะได้ไม่เพอร์เฟ็คเท่าคนอื่น แต่เค๊าก้อพอใจกับผลที่ออกมา....

.

.

มันต่างกันนะ.....

.

.

ตัวคลีโอเองก้อเป็น... แต่เมื่อไปเห็นภาพอย่างนี้ด้วยตัวเอง .... มัน.... ไม่รู้สิ...

รุ้สึก สุดยอดมาก ๆ เลยละ

.

.

.

ต่อไปนี้ก้อจะพยายามทำ ในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำให้ดีที่สุด

.

.

.

.

อืมม์ คิดถึงเจ้าชาย จัง =w=

วันนี้ก้อมาบอกเล่าเก้าสิบกันแค่นี้ละ~

.

.

บาย ๆ = 3=/

คิดถึงทุก ๆ คน นะค้า~~~~

.

.

.

ไม่รู้ตอนนี้ จะยังมีคนเข้าบล็อกอีกหรือปล่าว 55555+

.

.

.

Love Love mamushi-chan & love love kurama = 3=

.

.

.

.

โว้วววววววววววววววววววววว นังคลีโอ ยังมีชีวิต อยู่น้า~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

edit @ 2007/08/17 22:29:23